Publiciteit door psychologen

Wat mag en wat mag niet ?

De regeling omtrent de publiciteit van psychologen staat beschreven in artikel 39 van de deontologische code: aDe psycholoog mag zijn diensten bekendmaken op voorwaarde dat hij ze objectief en op waardige wijze voorstelt zonder de reputatie van zijn vakgenoten te schenden. Hij onthoudt zich van elke colportage. Hij heeft de plicht, indien hij zijn titels en kwalificaties, zijn opleiding, zijn ervaring, zijn competentie, evenals zijn aansluiting bij een beroepsgroepering vermeldt, dit op een correcte wijze te doena.

Hierbij wordt een onderscheid gemaakt tussen colportage en persoonlijke reclame.

  • Colportage betekent het actief zoeken naar potentiële cliënten om hen tijdens een persoonlijk contact diensten aan te bieden. Deze vorm van publiciteit wordt door alle gereglementeerde vrije beroepen formeel verboden.
  • Persoonlijke publiciteit, daarentegen, staat gelijk aan alle publieke mededelingen die tot doel hebben zichzelf of de kwaliteit van zijn beroepspraktijk bekend te makena.

Verder geldt dat psychologen, als beoefenaars van een gereglementeerd beroep, bij het maken van commerciële mededelingen de regels van hun beroep moeten respecteren. Meer bepaald deze inzake de onafhankelijkheid, de waardigheid en integriteit en het beroepsgeheim. In het verlengde hiervan dienen psychologen hun publiciteit te beperken tot waarheidsgetrouwe, objectieve, verifieerbare en discrete informatie.

De volgende persoonlijke reclame is te allen tijde verboden: advertenties met vergelijkende referenties die het toelaten om cliënten van psychologen te identificeren of die naar financiële voorwaarden verwijzen. Psychologen dienen bovendien te vermijden dat derden over hun activiteit reclame maken die indruist tegen de deontologische code.

De hierboven beschreven regels inzake publiciteit gelden voor alle vormen van informatieverstrekking, met inbegrip van nieuwe communicatiemedia zoals internet.


 
Deel deze pagina